Etiketten en labels die op fruit kleven, versnellen het scannen aan de kassa’s. Toch krijgen de producenten vaak klachten dat de labels tijdens het transport verloren gaan of van het fruit vallen. Hierdoor experimenteren producenten met verschillende stickermaterialen en het kleven onder verschillende atmosferische omstandigheden.
Kiwi’s worden bewaard in koelruimten in een temperatuur van 5°C, nadien worden zij gecontroleerd en geselecteerd. Deze werkwijze garandeert de beste kwaliteit van het fruit. Daarna gaat het fruit via de transportband naar de labelmachine waar alle kiwi’s een stickertje krijgen met de gegevens van de producent. De kiwi’s worden daarna verpakt en verdeeld naar de verschillende supermarkten en verdelers. Alvorens de kiwi’s met de transportdienst worden meegegeven, wordt een bijkomende controle uitgevoerd om na te kijken of alle kiwi’s een kwaliteitslabel hebben. De kiwi’s die geen label hebben, gaan opnieuw door de labelmachine om een productverlies te vermijden. Retailers accepteren immers quasi geen kiwi’s zonder label.
Kiwi’s die rechtstreeks uit de koelruimten komen, kunnen condenseren, wat het labelen en kleven uiteraard moeilijker maakt. Omdat enkele honderden kiwi’s per minuut gelabeld worden, is het ‘kleefprobleem’ en de controle hieromtrent een tijdrovende zaak, en tijd is geld.
Bij de Italiaanse producent Intesa Imola loste Munters dit probleem op. Eerst werd een tunnel gemaakt rond de transportband alvorens de kiwi’s het labelproces ondergaan. Door deze tunnel wordt droge lucht getransporteerd van een Munters toestel dat 5.000 m³/hr aan droge lucht levert. Zo wordt het oppervlak van de kiwi’s gedroogd alvorens zij de labelmachine bereiken. Hierdoor kleven de labels beter en verliest de kiwi haar label ook niet meer verderop in het proces.
Het Munters principe is zeer eenvoudig. De vochtige lucht gaat door de rotor, welke het vocht absorbeert en droge lucht terug in de tunnel komt. De vochtige lucht wordt afgeleid buiten de tunnel.
Een kwaliteitsoplossing: